We wtorek, 31 marca odbyło się wyjątkowe wydarzenie – otwarcie wystawy rysunku Emilii Olszewskiej "Między kredką a ciszą". Była to nie tylko prezentacja twórczości młodej artystki, ale także ważna okazja do refleksji i rozmowy o neuroróżnorodności.

 Galeria na Piętrze. Na holu stoi grupa zwiedzających dzieci i kilkoro dorosłych. Na zdjęciu ustawieni tyłem, patrzą na prowadzącą spotkanie. Na ścianach wiszą duże antyramy, a w nich kolorowe rysunki.

Emilia jest uczennicą Szkoły Podstawowej nr 2 im. KEN we Włodawie. W tym wyjątkowym dniu nie zabrakło obecności wychowawczyni, pani Doroty Wieczorek oraz koleżanek i kolegów z klasy artystki. Uczniowie I „c” wspaniale reagowali na twórczość swojej koleżanki, z zainteresowaniem oglądali prace i życzliwie komentowali wydarzenie.
Inicjatorką wystawy jest mama Emilii, pani Marta, która z potrzeby serca postanowiła podzielić się historią swojej córki oraz drogą, jaką wspólnie pokonują każdego dnia. Pomysł narodził się podczas naszej rozmowy w lutowe popołudnie – i bardzo szybko stało się jasne, że ta wystawa powinna powstać.

Data wydarzenia nie jest przypadkowa. Wystawa została zaplanowana w przeddzień kwietnia – miesiąca świadomości autyzmu, którego kulminacją jest Światowy Dzień Świadomości Autyzmu obchodzony 2 kwietnia. Celem wydarzenia jest zwiększenie wiedzy, empatii i akceptacji wobec osób w spektrum autyzmu.

Autyzm to nie choroba, lecz przejaw neuroróżnorodności – naturalnych różnic w funkcjonowaniu ludzkiego mózgu. Osoby w spektrum mogą inaczej postrzegać świat, potrzebować więcej spokoju w niektórych sytuacjach, ale jednocześnie często posiadają wyjątkowe zdolności i wrażliwość. Twórczość Emilii jest tego pięknym przykładem.

Ekspozycja składa się z ponad 70 prac, w tym blisko 30 rysunków przedstawiających ulubioną bohaterkę Emilii – Arielkę, która zajmuje szczególne miejsce i powraca w rysunkach raz po raz. Trudno nie dostrzec w niej symbolu – kogoś, kto istnieje pomiędzy dwoma światami, szuka swojego miejsca, próbuje zrozumieć i zostać zrozumianym.

Na wystawie zobaczymy również miniaturowe formy – barwne wycinanki oraz rysunki ulubionych bohaterek. W gablotach prezentujemy zeszyty artystki, kolejne szkice, a także książki poruszające temat autyzmu. Szczególne miejsce zajmuje dziennik dokumentujący codzienną pracę mamy z Emilią – zapis wspólnej drogi, pełnej zaangażowania i troski.
Wystawa jest nie tylko prezentacją talentu, ale także zaproszeniem do spojrzenia na świat z innej perspektywy – z otwartością.

Ta wystawa to również zaproszenie do tego, by zatrzymać się na chwilę. Spojrzeć uważniej i zobaczyć więcej. Do rysunków dołączone są cytaty, które oddają kontekst rodzinnej historii.
Każdy z nas ma swój własny sposób bycia w świecie. I każdy – dokładnie tak, jak Emilia – zasługuje na to, by być widzianym z życzliwością.

Dziękuję wszystkim gościom, z pedagog panią Marią Pogonowską na czele, za spotkanie pełne wzruszeń i dobrych słów. Rodzicom Emilii dziękuję za zaufanie i udostępnienie prac córki na wystawę.

Zapraszam do zwiedzania ekspozycji, która jest opowieścią o pewnej niezwykłej dziewczynce :)

Joanna Orzeszko

Wystawa będzie czynna do 23 kwietnia 2026 r.

Więcej zdjęć na naszym profilu na Facebooku
Fot. M. Topolska

Hol Galerii na Piętrze. Na tle ściany z szarej cegły stoją uczniowie klasy I c, oglądają rysunki powieszone w antyramie. W centrum, na ścianie wisi płaski telewizor, na ekranie plakat z wydarzenia.

Hol Galerii na Piętrze. Grupa dzieci i kilkoro dorosłych osób patrzy na powieszone równo antyramy z kolorowymi rysunkami. Rozmawiają o pracach. Pod ścianą stoją pomarańczowe kwadratowe pufy, na których też siedzą dzieci.

Hol Galerii na Piętrze. Prowadząca spotkanie wręcza podziękowanie dla Artystki – Emilii. Obok stoją uśmiechnięci rodzice dziewczynki. W tle po lewej stronie zamknięte, przeszklone  drzwi do Czytelni Internetowej. Po prawej stronie wejście do windy. Na ścianach powieszone równo antyramy z kolorowymi rysunkami. Pod ścianą stoją pomarańczowe kwadratowe pufy.

Hol Galerii na Piętrze. Przy wysokich przeszklonych gablotach stoi grupa dzieci i kilkoro dorosłych. Oglądają prace umieszczone za szybą.